زنان عاشورایی

ابتدای مشارکت سیاسی زنان در حماسه قیام حسینی را در عملکرد طوعه می یابیم.

پس از ورود ابن زیاد به کوفه و ایجاد رعب و وحشت شدید، چندین هزار کوفی بیعت کننده با مسلم بن عقیل، ترس از مخلوق را بر خوف از خالق قهّار ترجیح دادند و مردان نامرد همگی او را تنها گذاردند. در این آزمایش عظیم، تنها یک زن است که ولایت را پاس می دارد و در حمایت از امام علیه السلام، مردانه و بدون هراس از دشمن، نماینده او را در خانه خویش پناه می دهد.

طوعه که شاگرد مکتب آسیه است، عمری را در خدمت اشعث بن قیس منافق گذرانده است. این زن، کنیز آن کسی است که ضربه های بسیاری را به علی علیه السلام و شیعیان او وارد ساخت. دخترش جعده قاتل امام حسن علیه السلام و پسرش محمد بن اشعث از فرماندهان لشکر ابن زیاد در جنگ با امام حسین علیه السلام است. علاوه بر آن، فرزند طوعه، بلال نیز از نامردان پیوسته به ابن زیاد است که محل اختفای مسلم را به مأموران ابن زیاد نشان می دهد. طوعه پس از یورش مأموران، به حمایت از مسلم می پردازد. هنگامی که مأموران از پشت سر به مسلم حمله می کنند،‌او را با خبر می سازد تا مراقب پشت سر باشد و در هنگام تشنگی شدید نماینده امام، به او آب می رساند و سیرابش می سازد.

از تلاش سیاسی دیگر زنان شیعه می توان از ماریه، دختر سعید، در بصره نام برد که خانه اش را محل اجتماع شیعیان مخالف یزید قرار داده بود و از این محفل چند تن عازم کربلا می شوند تا امام حسین علیه السلام را در قیام خود یاری کنند.

پس از آن حضور پر افتخار زنان را کنار خاندان امام علیه السلام می یابیم. هنگامی که امام حسین علیه السلام به اصحاب خود اذن ترخیص داده فرمودند: « هر کس، عیال با خود همراه دارد همین امشب او را به مأمنی برساند فردا مردان ما کشته می شوند و عیال من به اسیری می روند » صدای ناله همسر علی بن مظهر از درون خیمه بلند شد که: ای پسر زهرا علیها السلام! آیا ما قبلیت خدمت به خواهران و دخترانت را نداریم؟ کلام پر از صفای این زن سبب شد تا حضرت اجازه دهند زنان نیز با انتخاب خویش شریک غم خاندان آن حضرت گردند. این بانوان با تمام توان، برای یاری امام علیه السلام در این حماسه عظیم کوشیدند. گاه چون « دیلم » همسر زهیر و « قمر » همسر عبد الله بن عمیر کلبی و... مردان خویش را تشویق به شرکت در قیام امام علیه السلام نمودند و گاه تسلی بخش خاندان امام علیه السلام شدند. پس از این قیام نیز برای جاوید نگه داشتن یاد این حماسه، نقش مؤثری را ایفا کردند.

از عظمت حماسه زنان خاندان امام حسین علیه السلام هر چه سخن گوییم،‌ کم گفته ایم. تمام زندگی زینب علیها السلام تکرار رؤیت شهادت هاست، از طفولیت شاهد شهادت مادر،‌محاسن غرقه به خون پدر، لخته های خون بیرون ریخته از دهان برادر و اکنون نیز شهادت ٧ برادر و ۵ برادرزاده می باشد. کوچک ترین مصیبت او در بعد از ظهر عاشورا شهادت دو فرزندش عون و محمد است. حضرت زینب افزون بر کوله باری از رهج شهادت عزیزان و مشاهده زجر اسارت خاندان، مسؤولیت عظیم پیام رسانی فرهنگ عاشورا را بر عهده دارد که:‌کل یوم عاشورا و کل ارض کربلاء.

فاطمه بنت الحسین علیه السلام ناظر رزم همسر خود و زخم فراوان او است، تا بدان جا که همگان او را کشته می پندارند و در مدتی کوتاه در یک عصر خونین، شهادت پدر، دو برادر، ۶ عمو و سه عموزاده را به عیان می بیند.

فاطمه بین الحسن علیه السلام نیز نظاره گر شهادت سه برادر، ٧ عمو، دو عموزاده، بیماری شدید همسر خویش امام سجاد علیه السلام و رنج عطش شدید و گرسنگی و آزار فرزند کوچکش امام باقر علیه السلام است. او همان کسی است که امام صادق علیه السلام در وصفش فرمودند: « زن صدیقه ای که در خاندان امام حسن علیه السلام، زنی چون او یافت نمی شد. »

و ...

/ 2 نظر / 21 بازدید
مصطفی

علارغم اینکه این ترم یه استاد با سواد واسه درس تاریخ اسلام داشتیم ولی متاسفانه بیشتر از 2-3 جلسه نتونستم سر کلاس حاضر بشم...