وبلاگ تخصصی تاریخ اسلام

شیعیان شام در زمان بنی امیه دچار تضییقات هولناک بودند و در زمان عباسیان نیز آسوده نزیستند و بسیاری از آنان درزندانها جان سپردند. دسته ای راه مشرق و جمعی راه مغرب را پیش گرفتند، از جمله ادریس بن عبداللّه بن حسن مثنی برادر محمدبن عبداللّه بن حسن (کسی که با منصور بیعت کرد و سپس بیعت او را شکست ) بطرف مصر رفت و از ترس عباسیان در آنجا مخفی ماند و شیعیان مقیم مصر از آن جمله رئیس برید عباسیان او را جای امنی نگه داشته و سپس به مراکش بردند و به کمک او شیعیان مراکش حکومتی بنام «ادریسیان » تشکیل شد که از 172 تا 375 ه' . ق. دوام یافت . ادریسیان خود را خلیفه نمیخواندند. دولتی که در میان مسلمانان افریقا تشکیل شد و قوتی گرفت دولت فاطمیان بود. اینان خود را از این جهت فاطمی میگفتند که منتسب به حضرت فاطمه دختر پیغمبر بودند. و همچنین آنها را عُبیدی میخواندند زیرا موسس دولت فاطمی عبیداللّه مهدی نام داشت . همان هنگام که دولت شیعی آل بویه در مشرق جهان اسلام تشکیل یافت دولت فاطمی هم در مغرب کشورهای اسلامی به وجود آمد. و در موقع حمله آل بویه به بغداد شیعیان مغرب نیز به مصر حمله کردند و گروهی از شیعیان ایرانی به معزالدوله دیلمی پیشنهادکردند که خلافت را از عباسیان بگیرد و به فاطمیان واگذارد. معزالدوله بخاطر مصالح خود این پیشنهاد را نپذیرفت اما باز هم نفوذ خاندان آل بویه شیعیان را روزبروز نیرومندتر ساخت ، تا جایی که خلیفه عباسی ناچار شد نام پادشاه دیلمی را در خطبه ها یاد کند و جشن ها وسوگواری های مذهبی برای آل علی رواج یافت . فرمانروایان فاطمی ابتدا در افریقیه حکومت داشتند و مرکز آنها شهر مهدیه بود و چنانکه گفته شد اینان خود را از فرزندان حسین و خانواده فاطمه دختر پیغامبر اسلام میشمردند و بااینکه مورخان ِ طرفدار عباسیان این نسبت را

با سلام خدمت همه دوستان و سروران عزیز

ابتدا دوست دارم از تمام کاربران سایت تاریخ اسلام تشکر کنم. واقعا فکر نمی کردم پس از مدتی کوتاه، آمار بازدید سایت تا این حد بالا بره. در اینجا دوست دارم از تمام کاربران محترم خواهش کنم، برای ارتقا و پیشرفت تاریخ ایران و اسلام، با این سایت تعامل بیشتری داشته باشند.

اجازه بدهید بیشتر توضیح بدم: افراد، با انگیزه های متفاوتی به مطالعه و کنکاش تاریخ می پردازدند. برخی تمام کار و عمرشان، زندگی با این علمِ شیرین و پندآموز است. برخی به تاریخ علاقه مند هستند و مطالعات تاریخی را برای خود لازم می دانند و شاید گروهی از مخاطبانِ تاریخ، با توجه به شرایط تحصیلی، مجبورند به تاریخ مراجعه کنند.

شاید بتوان گفت همه این افراد از ضعف اطلاعات رنج می برند. حداقل  مطمئنم که اطلاعات تاریخی در اینترنت فارسی به هیچ وجه با جامعه ما تناسب ندارد.